قابليت اطمينانDependability

قابليت اعتماد معمولا براي بيان درجه اي از اطمينانِ كاركردن يك قطعه يا يك سيستم بطور موفقيت آميز، تحت شرايط مشخص و در يك دوره زماني معين به كار مي رود. اما اين بدان معنا نيست كه اگر يك قطعه يا يك سيستم خراب شد، لزوما غير قابل اعتماد باشد.

اگر مجموعه قابليتهاي، قابليت اعتماد، قابليت نگهداري و تعميرپذيري ، قابليت دسترسي، قابليت ايمني، دوام و قابليت استفاده براي يك سيستم وجود داشته باشد، گوييم سيستم قابليت اطمينان دارد.

 

معرفي  واژه ها:

موجود Entity

هر چيزي كه بصورت مجرد و فردي در دنياي واقعيت وجود داشته باشد و يا در ذهن بتوان تصور كرد كه اين وجود دارد. در بحث قابليت اعتماد اين موجود مي تواند انسان باشد، يك پيچ باشد و يا يك هواپيما.

 

قابليت اعتماد Reliability

قابليت اعتماد به عنوان مشخصه اي از يك موجود عبارت است از:

احتمال اينكه موجود كار مورد نظر را تحت شرايط معين در فاصله زماني مشخص انجام دهد.

 

قابليت تعميرپذيري Maintainability

احتمال اينكه يك عمل يا اعمال مشخص تعميرات براي يك موجود تحت شرايط معين در مدت زمان معين انجام شود، به شرط اينكه موجود در زمان صفر خراب نباشد.

 

قابليت دسترسي Availability

احتمال اينكه موجود بتواند كار تعيين شده را تحت شرايط معين و زمان مشخص انجام دهد.