مدل­یابی معادلات ساختاری یک رویکرد جامع برای آزمون فرضیات، درباره‌ی روابط متغیرهای مشاهده‌شده و مکنون است. در این پژوهش از مدل­یابی معادلات ساختاری با کمک روش حداقل مربعات جزیی و نرم‌افزار PLS، جهت آزمون فرضیات و صحت مدل استفاده شده است. مدل یابی PLSدر حوزه‌های متنوع از جمله منابع انسانی کاربرد دارد. نگرش Lisrelبر بیشینه‌سازی کواریانس و مدل یابی Plsبر بیشینه‌سازی واریانس تمرکز دارد. پی­ال­اس نگرشی مبتنی بر واریانس است که در مقایسه با تکنیک های مشابه معادلات ساختاری همچون Lisrelو Amosنیاز به شروط کمتری دارد. به طور مثال بر خلاف لیزرل، مدل یابی مسیر پی­ال­اس برای کاربردهای واقعی مناسب­تر است، به‌ویژه هنگامی که مدل‌ها پیچیده‌تر هستند بهره­گیری از این نگرش مطلوب­تر خواهد بود. البته مزیت اصلی آن در این است که این نوع مدل یابی نسبت به لیزرل به تعداد کمتری از نمونه نیاز دارد. در واقع Plsمحدودیت حجم نمونه ندارد و نمونه انتخاب‌شده می­تواند برابر یا کمتر از 30 باشد، که در این صورت نتایج نیز معتبر است. همچنین به‌عنوان متدی قدرتمند در شرایطی که تعداد نمونه‌ها و آیتم های اندازه‌گیری محدود است و توزیع متغیرها می‌تواند نامعین باشد مطرح می‌شود. مدل­یابی پی­ال­اس در دو مرحله انجام می‌شود، اولین مرحله، مدل اندازه‌گیری از طریق تحلیل های روایی و پایایی و تحلیل عامل تائیدی بررسی شود و در دومین مرحله، مدل ساختاری به‌وسیله برآورد مسیر بین متغیرها و تعیین شاخص های برازش مدل بررسی شود.